Woning DB is een hedendaagse villa aan een cul-de-sac in een rustige, groene wijk nabij Brugge. Het hele project beweegt zich rond één architectonische spanning: de dialoog tussen strakke lineaire belijning en organische, vloeiende toetsen die haar her en der doorbreken. Wat op het eerste zicht een rigoureus modernistisch volume lijkt, blijkt onder gerichte aandacht een gebouw vol kleine, bewuste afwijkingen.
Het perceel telt 2.500 m² en is breed en diep, met een zuidwestelijke oriëntatie die de woning de hele dag van licht voorziet. De bouwheren — al langer wonend in de wijk — kochten naast het oorspronkelijke perceel ook het aanpalende stuk grond aan, waardoor de privacy van het project gegarandeerd kon worden. Hun vraag was helder maar architectonisch veelzijdig: een woning die strak is zonder afstandelijk te worden, open is zonder gezelligheid te verliezen, en die anticipeert op een levensfase waarin volledig op gelijkvloers wonen mogelijk moet zijn. Het architectonisch antwoord vertrekt vanuit één doorgaande horizontale lijn. Een luifel loopt over de volledige lengte van de tuingevel — beschermt de leefruimtes tegen te veel zon, en creëert een diepere zone die als overdekt terras dient. Daaronder is de tuingevel volledig beglaasd: de woning opent zich consequent naar de tuin, en laat de horizon, het zwembad en het organisch gevormde terras de leefruimtes binnentreden.
Diezelfde dialectiek tussen strak en organisch keert overal terug. De oprit in beton volgt een rechte lijn naar de carport achteraan, maar krijgt aan haar randen een














